Trance (2013) OCR 23.976 fps runtime 01:41:19
19 ล้านตอบโต้ท่านครับ 20 ล้านปอนด์
20 ประมูลที่ 20 ล้าน
21 ล้าน จากทางเดินข้างหลังนั่น
มีภาพวาดรูปหนึ่ง วาด โดยเรมบรังด์
ชื่อว่า "พายุกลางทะเลกาลิลี"...
และมีเขาอยู่ในนั้น
ตัวเรมบรังด์เอง เขาอยู่ในภาพวาดนั้น
เขาอยู่ในนั้น ในใจกลางพายุ มองตรงมาที่เรา
แต่... คุณมองไม่เห็นเขา
เหตุผลที่ไม่เห็นเขา เพราะภาพวาดนั้นถูกขโมย
ภาพวาดมากมายถูกขโมย และยังหาไม่เจอ
"ฝูงสิงโต" ที่เห็นทางซ้ายของผม ขอบคุณ
จะเริ่มประมูลที่ 1,000 กินนี
ครั้งหนึ่งใครๆ ก็สามารถขโมยภาพวาด ได้
ไม่ต้องมีปืน
แค่ให้มีกล้ามนิดๆ แล้วก็ใจกล้าหน่อยๆ
และนั่น...
ก็แค่นั้นเอง
แต่ไม่ใช่อีกแล้ว นั่นมันอดีต
ธุรกิจจะสูญเสียใหญ่แบบนั้นไม่ได้ ตอนนี้เราจึงมีมาตรการ...
การป้องกัน และรักษาความปลอดภัย
ตอนนี้เรามีนโยบาย
มีการตรวจค้นกระเป๋า สัญญาณกันขโมยแม่เหล็ก และเครื่องสแกนเงียบ...
เครื่องเอ็กซเรย์และกล้องวงจรปิด
แล้วยังมีการซ้อม ขั้นตอนฉุกเฉิน และสิ่งแรก ที่พวกเขาบอกเราคือ...
อย่าทำตัวเป็นวีรบุรุษ
นี่คือการปล้น
ไม่มีงานศิลปะชิ้นไหน มีค่าเท่าชีวิตคน
นั่นเป็นคำแนะนำที่ดี ไม่มีงานศิลปะชิ้นไหน มีค่าเท่าชีวิตคน
แต่...
ในกรณีที่เกิดเหตุขึ้น...
หรือสถานการณ์คับขัน ให้เรานำสิ่งที่มีค่าที่สุด...
หรือหลายสิ่งที่มีค่า ไปเก็บในที่ๆ ปลอดภัย
นั่นคือใส่ในช่องทิ้งของ...
ลงไปในตู้นิรภัย ที่ตั้งถ่วงเวลาไว้
แค่นั้นแหละที่ทำได้จริงๆ
มาสนุกกับการประมูล
ถ้าอยากให้คนเข้ามา ถ้าอยากให้พวกเขาประมูล...
และเมื่อพยายามจะขายดาวเด่น ในการประมูลเป็นเงิน 25 ล้านปอนด์..
คงต้องอยากให้พวกเขาประมูลแน่ๆ
650,000 ปอนด์
ขายให้ป้ายหมายเลข 88 ยินดีด้วยครับ คุณผู้หญิง
ท่านสุภาพสตรี และสุภาพบุรุษ...
ตอนนี้จะมีการพักชั่วครู่
เมื่อเรากลับมาอีกครั้ง หัวหน้าผู้ประมูล ฟรานซิส เลมาเทอร์...
จะเป็นผู้นำการประมูลสำหรับภาพ "แม่มดกลางอากาศ" ของโกย่า
ขอบคุณมากครับ
เราจะบอกตำรวจ เมื่อมีสินค้าสูงค่า..
เรายังมีอดีตนาวิกโยธินยูเครน ประจำอยู่ 6 คน...
อยู่ในรถบรรทุกข้างนอกตึก เผื่อจะเกิดเรื่อง อย่างที่เขาว่ากัน
ไซม่อน จะไปไหม ผมจะเริ่มแล้ว
คุณแพ้
ครับ
นี่เลย
แน่ล่ะ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เมื่อเราเตรียมพร้อม มากขึ้น พวกวายร้ายก็เตรียมการมากขึ้นเช่นกัน
พวกเขา ไม่เสี่ยงโผล่มาเฉยๆ อีกแล้ว เรามีมาตรการระวังภัย พวกเขาก็มีแผน
พวกเขาค้นคว้า มองหาทางหนีทีไล่ เรียนรู้ เรื่องกล้องและเครื่องสแกนของเรา...
และอดีตนาวิก โยธินยูเครน แต่สิ่งหนึ่งไม่เคยเปลี่ยน
ยังต้องใช้กล้าม และยังต้องใจกล้า
สวัสดีครับ ท่านสุภาพสตรีสุภาพบุรุษ เดแลนซีส์ขอต้อนรับ
เรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ขาย งานยอดเยี่ยมของฟรานซิสโก เด โกย่า...
"แม่มดกลางอากาศ"
โกย่าเป็นบิดาของศิลปะสมัยใหม่...
และเป็นศิลปินยิ่งใหญ่คนแรก ที่วาดภาพจิตมนุษย์
ขอเริ่มประมูลที่ 5 ล้านปอนด์
ขอบคุณครับ 5 ล้านปอนด์ ประมูลแรก
5 ล้าน 5 แสน 6 ล้าน
ตรงกลางนี่ 10 ล้านปอนด์
11 ล้านจากตรงทางเดิน
12 ล้าน 13 ล้าน
17 ล้าน ขอบคุณครับ 18 ล้าน
19 ล้าน โชคร้าย 20 ล่ะครับ
21 ล้านปอนด์ ตามสบายนะครับ
22 ล้าน ขอบคุณครับ
ตอนนี้ประมูลทางโทรศัพท์ 26 ล้าน 26 จากโทรศัพท์
27 คุณสุภาพสตรีจากทางเดิน
- นิดหน่อยเหรอครับ - นิดหน่อย
และผมได้ 27 ล้าน 5 แสน
โอกาสสุดท้าย ค้อนจะเคาะแล้วนะครับ
ผมจะขายที่ 27 ล้าน 5 แสนปอนด์
ขาย ให้กับป้ายประมูล 104
หมอบ หมอบลง!
แก๊ส แก๊ส!
ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้!
ทุกคนออกไปจากตึกเดี๋ยวนี้ ไป!
จู่โจมด้วยแก๊ส
ทุกท่านโปรดทราบ ทุกท่านโปรดทราบ
กรุณาออก ไปจากตึกนี้
กรุณาอย่าใช้ลิฟต์
เดินไปทางออกฉุกเฉิน ที่ใกล้ตัวที่สุด
เมื่อมันเกิดขึ้น อย่างที่ต้องเกิดขึ้นสักวัน...
มันสำคัญมาก ที่จะไม่ตื่นตระหนก
ทำตามที่ซ้อมไว้ และปล่อยให้การฝึกนั้นช่วยเรา
ถ้าสถานการณ์อำนวย...
ถ้า จำไว้ แค่ถ้า...
ในกรณีที่เกิดเหตุขึ้น...
หรือสถานการณ์คับขัน...
ถ้าทำได้..ให้เรานำสิ่งที่มีค่าที่สุด หรือหลายสิ่งที่มีค่า..
ไปเก็บในที่ๆ ปลอดภัย
หยุดตรงนั้นเลย
ถอยออกมา
จำไว้ อย่าทำตัวเป็นวีรบุรุษ
วางมันลง
ไม่มีงานศิลปะชิ้นไหน มีค่าเท่าชีวิตคน
ไม่ ไม่ ไม่...
อย่า
ไอ้งี่เง่า!
ริซ ไปกันเถอะ
ทรานซ์ ปล้นลวงตา
สวัสดีครับ ซิสเตอร์
รู้สึกเป็นยังไงมั่ง
ดี
ลุกจากเตียงหรือยัง
- เดินล่ะ - ครับ เดินและก็ทุกอย่าง
รู้มั้ยว่าคุณคือใคร
ครับ คิดว่ารู้
รู้สึกยังไง ถ้าจะได้กลับบ้าน
เยี่ยม ดีเลย ไปกันเถอะพวกเรา
ขอบคุณ
ให้ตายสิ
เวรเอ๋ย
รูปแบบนู้ด ที่สมบูรณ์แบบ
ฮัลโหล
ไซม่อน แฟรงค์อยากเจอ
มันอยู่ที่ไหน
ผมไม่รู้ ขอโทษ แฟรงค์
แกต้องเอามันไป ต้องเอาไปไว้ที่ไหนสักแห่ง
- ครับ คงจะใช่ ผมรู้ผม... - เอาไปหรือไม่ได้เอาล่ะ
ผมจำไม่ได้ ผมโดนตีที่หัว
ตรงนั้นล่ะก็จำได้
ใช่ ก็มีแผลเบ้อเร่อบนหัวไว้ เตือนความจำ ใช่มั้ยล่ะ
จะหวังอะไร
แกทำร้ายฉัน ฉันมีปืนลูกซอง ไซม่อน แผนการมันง่ายๆ
ที่แกต้องทำ คือเอาภาพวาดนั้นมาให้ฉัน
ผมรู้ ผม...
แล้วมันอยู่ไหน
ผมไม่รู้ จำไม่ได้ ผมจำไม่ได้
โทษที ผมจำไม่ได้
แฟรงค์
ความจำเสื่อมเรื่องโกหก ทุกคนรู้ว่า ความจำเสื่อม เป็นเรื่องเหลวไหล
ไม่ ไม่ใช่นะ
บะหมื่เพื่อคุณ
มันไม่ได้เรื่อง
- หมายความว่าไง - เขาจำอะไรไม่ได้
รู้ได้ยังไง
ดูเขาสิ ถ้ารู้ก็ต้องบอกแล้วตอนนี้
เฮ้ย
รู้อะไรมั้ย
ฉันน่าจะฆ่าแก
แล้วทำไมไม่ทำล่ะ
ทำให้จบๆ ผมจะได้ไม่ต้องทรมาน
และแล้ว...
คุณจะได้ไปหาภาพวาดบ้านั่นเอง
ริซ
เอาอาหารมาให้เขาหน่อย
สมองส่วนใหญ่ของเขาใช้การได้ดี ส่วนย่อยนั่น ใครจะรู้
ที่จะบอกคือเราไม่รู้ ความจำอาจจะกลับมา อาจจะไม่
ที่ทำได้คือรอดู
- มีอะไรที่คุณทำได้มั้ย - ความจำหรือ ไม่มีเลย นอกจากให้เวลา
แล้วยาล่ะ
- ไม่มียารักษาโรคความจำเสื่อม - การรักษาแบบอื่นๆ ล่ะ
นี่
เลือกอันหนึ่ง
สะกดจิตเหรอ
เขาบอกว่าอาจจะได้ผล
จะให้บอกอะไรเขาล่ะ ว่าผมขโมย ภาพวาดไป แล้วตอนนี้ทำมันหายเหรอ
- ก็แต่งเรื่องขึ้นมาสิ - แล้วถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
ไม่ได้ผลรึ
ไซม่อน...
ไม่ได้ผลรึ
โอเค โอเค
คนนั้น
- ทำไมต้องเป็นเธอ - ไม่รู้ ชอบชื่อ
ก็ได้
คุณเดินผ่านที่กว้างๆ
ที่ซึ่งครั้งหนึ่ง อาจเคยทำให้คุณตื่นกลัว
คุณอยู่ที่เค้ป คานาเวรัล และเป็นหัวหน้าควบคุมการยิงจรวด
จรวดเตรียมพร้อมจะยิง และถึงแม้คุณจะตื่นเต้น...
คุณจะไม่กดปุ่มปล่อยจรวดเร็วเกินไป
และแล้วตอนนี้คุณมองเห็นแมงมุม ไต่ออกจากใยของมัน...
และไต่ช้าๆ ข้ามพื้นมาหาคุณ
มีความว่างเปล่าสูง 10,000 เมตร ระหว่างคุณและพื้น...
และเสียงเครื่องบินเจ็ต ที่ทำงานได้ดี ไม่มีที่ติ...
ทำให้คุณรู้สึกผ่ อนคลาย เพราะคุณรู้ว่า...
คุณไม่หิว...
และความรู้สึกเครียด และเหงานั่น...
คุณจะเห็นลูกกอล์ฟ วิ่งผ่านกรีนลงหลุมไป
โอเค ผมไม่ได้ชื่อไซม่อน นิวตัน ผมชื่อเดวิด แม็กซ์เวล
ผมหากุญแจรถไม่เจอ
หยุดทำแบบนั้น หยุดตีมัน บอกชื่อตัวเอง
โอเค
- ผมชื่อเดวิด แม็กซ์เวล - ใช่ ดีมาก
ถ้าผมพูดมากไป จะเป็นยังไง
เราจะปลุกให้ตื่นเอง
เอลิซาเบท แลมบ์
คุณแม็กซ์เวลคะ
คุณแม็กซ์เวล
- คุณแม็กซ์เวล - นั่นผมเอง ขอโทษครับ
มีปัญหาอะไรเหรอ
ไม่มีค่ะ
- ฉันเอลิซาเบท แลมบ์ - ผม... แม็กซ์เวลครับ
เชิญค่ะ
โอเค
คุณมาเพื่อหา กุญแจรถของคุณเหรอ
ครับ
มันอยู่ในนี้เอง
- ได้ก็ดีสิ - แขวนเสื้อนอกคุณซะ
เชิญนั่ง
เคยถูกสะกดจิตมาก่อนมั้ย
ไม่เคย เอ่อ...
ไม่ ไม่ อย่างน้อยเท่าที่จำได้
เดาว่าคุณคงพยายามนึก สักพักนึงแล้วว่า เอากุญแจไปไว้ที่ไหน ใช่มั้ย
ผมพยายามทุกอย่างแล้ว นึกอะไรไม่ออกเลย
แน่นอน ฉะนั้น...
ฉันไม่อยากให้คุณ ทำงานวันนี้
ฉันอยากให้คุณ... นั่งสบายๆ
แล้วก็หลับตาลง
เราเริ่มต้นแล้วใช่มั้ย
ฉันอยากให้คุณ นึกถึงคนอื่นสักคน
คนที่จะช่วยนึกให้คุณได้
ชายอีกคนหนึ่ง
เหมือนคุณแต่ไม่ใช่คุณ
ฉันอยากให้คุณ เพ่งความสนใจไปที่เขา ปล่อยให้เขาทำแทน
เขาอยู่ที่นั่นหรือเปล่า
- ครับ - เขาถูกสะกดจิตแล้วหรือ
คุณอยากตั้งชื่อให้เขามั้ย
ไซม่อน
ไซม่อน นิวตัน
- เอาตัวเขาออกมาจากที่นั่น - ไม่
ได้เลย ไซม่อน ยินดีต้อนรับ
ขอบคุณ ดีจังที่ได้มาที่นี่
ทีนี้ฉันอยากให้คุณ ทำตัวสบายๆ ไซม่อน
ผมชอบเสียงคุณ
ตอนนี้ใจคุณเริ่มจะคิด
คิดถึงกุญแจนั่น และตอนนี้ คุณรู้สึกว่ามันอยู่ในมือของคุณ
รูปร่างของมัน โลหะ
และคุณเห็นสีของมัน
สีฟ้า
อยู่ในพวงกุญแจสีฟ้า
และใจคุณ จะคิดถึงครั้งสุดท้าย ที่คุณจำมันได้
ผมพยายามจะเดิน...
มันอยู่ในกระเป๋าของผม
และฉันอยากให้คุณ เห็นภาพมัน ในกระเป๋าของคุณ...
อย่างที่มันเป็น ก่อนที่คุณจะหยิบมันออกมา...
แล้วเอาไปวางไว้ที่อื่น
ในที่ที่ปลอดภัย...
นั่น เมื่อถึงเวลา
คุณจะสามารถยื่นมือออก ไปหยิบมัน และมันจะอยู่ตรงนั้น
คุณว่ามันอยู่ที่ไหนล่ะ
ในตู้เสื้อผ้า
อะไรอยู่ในตู้เสื้อผ้า ไซม่อน
เอ่อ...
ขอโทษทีครับ
ผมถูกสะกดจิตใช่มั้ย
เปล่า คุณแค่กำลังมองหากุญแจรถ
ขอเข้าไปในนั้นสิ
โทษที ผมพยายามคิดถึงภาพวาด เธอพูดถึงแต่ "กุญแจ"
แค่นั้นสินะ มันไม่ได้ผล
เธอได้ชื่อจริงเขาใน 30 วินาที
แล้วก็หากุญแจรถเจอด้วย
ไม่ว่ามีอะไรในหัวเขา เธอหาเจอได้
จะให้ผมไปพูดอะไรล่ะ บอกว่าทำกุญแจหายอีกเหรอ
แกมันคนฉลาด
แกเป็นคนทำให้เราเป็นแบบนี้ ก็ต้องคิดหาทางออกสิ
แล้วก็หาให้เจอด้วย
วีรบุรุษจากการปล้นประมูล อาการสาหัส
ไอ้คนเดินถนนเวรเอ๋ย!
ไปเซนต์แพนคราสครับ
หัวหน้าประมูลถูกตำรวจสอบสวน
ไม่มีเบาะแสแม่มดกลางอากาศ
คุณคงคิดว่า ผมสะกดรอยตามคุณ
ไม่ค่ะ ฉันคิดว่าคุณกดดันตัวเองมาก
พูดตรงๆ นะ ผมไม่ได้มาเพื่อหากุญแจ ผมเจอมันแล้ว ขอบคุณ
ผมมาหาของที่มันมากกว่าหน่อย...
ของส่วนตัว และ...
ผมบอกคุณไม่ได้ว่ามันคืออะไร
ไม่ใช่หนังโป๊ ผมสัญญา
และผมต้องหามันให้เจอให้ได้
การสะกดจิตเป็นเครื่องมือที่เหมาะสม ฉันไม่ต้องรู้ว่ามันคืออะไร
ฉันอยากให้คุณปิดตา แล้วจินตนาการว่าคุณอยู่ในลิฟต์
ลิฟต์กว้างๆ ที่มีผนังบุกำมะหยี่ แล้วก็มีพรมหนาๆ
และขณะที่ประตูลิฟต์ปิด...
หนังตาของคุณจะเริ่มหนักขึ้น
คุณกำลังมีปัญหาใช่มั้ย
และขณะที่ตาของคุณเริ่มหนัก และลิฟต์เริ่มลง...
คุณจะรู้สึกว่า นี่คือลิฟต์ของการผ่อนคลาย
พวกเขาฟังอยู่ใช่มั้ย
และตอนนี้คุณอยู่ที่ชั้น 3 กำลังลงไป...
คุณอาจจะออกจากลิฟต์ก็ได้ แต่คุณอยากอยู่ต่อ...
ลึกลงไป
กี่คน
ลึกลงไปสู่การผ่อนคลาย
และคุณรู้สึกว่าอาจจะ ไม่อยากออกจากที่นี่เลย
ที่นี่เป็นที่ๆ ปลอดภัยมาก
และสบายมากๆ
ผ่อนคลายมากๆ
ฉันไม่อยากคุยกับไซม่อนอีกแล้ว
ฉันอยากคุยกับคนที่กำลังฟัง คนที่ทำร้ายเขา
ให้ตายสิ
ฉันช่วยคุณได้
รู้สึกปลอดภัยมั้ย
- ปลอดภัยเหรอ - ใช่
ฉันคิดว่าคุณจะไม่ทำร้ายฉัน
พูดถูก แน่นอนเลย
มันไม่มีเหตุผล แต่พวกเราก็เป็นแบบนั้น ใช่มั้ย
พวกเราทุกคน บางทีก็โง่ ไม่มีเหตุผล
ผมว่ามันคือความกลัว กลัวสิ่งที่ไม่รู้
พวกเรามีกัน 4 คน แต่พวกเรากลัวคุณ
ไม่ต้องกลัวหรอก
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
ไซม่อนเป็นคนไข้ที่แปลก
เขาเข้าออก จากภาวะถูกสะกดจิต ได้อย่างง่ายดาย
แต่...
ในใจเขามีเรื่องให้คิดเยอะแยะ
ความกลัว ความขุ่นเคือง ความโกรธ
ทำไมคุณถึงคิดว่าเขาทำ
- ความโลภ มั้ง - เขาดูเป็นคนโลภงั้นหรือ
ทุกคนโลภทั้งนั้น... ไม่ช้าก็เร็ว
ไซม่อนต้องการภาพวาดนั้น ก็เท่านั้นเอง
เพื่อตัวเขาเองหรือ
ก็เขาไม่ได้ทำเพื่อคนอื่น
เรื่องนั้นคุณแน่ใจนะ
กรุณาอย่าถาม
คุณทำได้มั้ย
การสะกดจิตจะได้ผล
แต่อะไร
ต้องเป็นการร่วมมือกันเท่านั้น
ก็ได้
ค่าเหนี่อยในการหา 3 %
มันไม่พอ
เห็นมั้ยล่ะ
มันไม่ใช่เรื่องเงิน ฉันต้องมีฐานะเท่าเทียมในกลุ่ม...
ไม่งั้นไซม่อนจะไม่เคารพฉัน
ถ้าคุณอยากได้ความก้าวหน้า
จะต้องเลิกคิดเอาชนะคนอื่นอยู่ร่ำไป แฟรงค์
การสะกดจิตเป็นวิธีเปลี่ยนพฤติกรรม ที่ไม่พึงปรารถนาหรือผิดปกติ
พฤติกรรมที่ไม่พึงปรารถนาในกรณีของไซม่อน คือการลืม
- คุณจะบอกว่าเขาจงใจทำ - ไม่ใช่ในความหมายนั้นของคุณ โดมินิค
เราปกปิดความลับจากคนอื่นๆ แต่ส่วนใหญ่แล้ว เราปกปิดมันจากตัวเอง
และเราเรียกมันว่าการลืม
ทีนี้ ไซม่อน...
ฉันอยากให้คุณหลับตา
โอเค โอเค
อยากให้คิดว่าคุณอยู่ที่บ้าน
บ้านคือที่ๆ คุณรู้สึกปลอดภัย
ควบคุมทุกอย่างได้
คุณรู้สึกสดชื่น และคิดในทางบวก
และเมื่อกระดิ่งประตูดังขึ้น...
คุณจะรู้สึกกระตือรือร้น
- ฮัลโหล - พัสดุของไซม่อน นิวตันครับ
เอ่อ... กำลังมาแล้ว
คุณไปรษณีย์ ขอบคุณมากครับ
คุณตื่นเต้นมาก...
แต่คุณก็ไม่แสดงท่าที...
เพราะคุณรู้ว่านี่ไม่ใช่พัสดุธรรมดา
ในหีบห่อนี้...
คือความทรงจำที่คุณรอคอย
และคุณรู้ว่าเมื่อเปิดมันออกมา จะเจอว่าคุณทำอะไรในวันนั้น
ทำอะไรกับภาพวาดนั่น และตอนนี้...
ไม่ต้องรีบ
เปิดสิ
ตอนนี้คุณจะไม่รีบ...
เพราะมันเป็นก้าวใหญ่ ที่มาได้ถึงแค่นี้
ช้าๆ...
จะได้ไม่ทำลายสิ่งที่อยู่ในนั้น...
คุณเปิดมันออกมา
- แฟรงค์ ให้ฉันไปได้มั้ย - ได้
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร
คุณไปเจอพวกเขาได้ยังไง
ริซ...
ผมเคยซื้อยาจากริซ
ก็แค่นั้นแหละ เรื่องของเรื่องคือ ผมต้องการเงิน
เพื่ออะไร
หนี้พนัน
ผมเคย... ผมเป็น...
คนที่ติด...
การพนัน
ผมเล่นเก่งด้วยนะ
แต่เก่งไม่พอหรอก
ไม่เก่งจริงๆ หรอก ไม่เก่งเอาเลย
ไม่ใช่ระดับนั้น
ผมพยายามจะเลิก พยายามทุกทางที่จะเลิกให้ได้
- น่าจะลองการสะกดจิต - น่าจะ
ครั้งหน้าแล้วกัน
ยังไงก็ตาม ผมทำแบบที่นักพนันแย่ๆ ทำกัน..
ผมยืมเงินมากขึ้น แล้วก็เล่นเดิมพัน สูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความหวังว่า..
โชคจะเปลี่ยนมาเข้าข้าง
และเมื่อมันไม่เกิดขึ้น...
ผมก็สติแตก
กับหลายๆ คน...
ในหลายรูปแบบ ผมติดเงินที่ไม่มีจ่าย
และไม่มีทางจ่ายได้
ภาพวาดนี้เข้ามา
- ไอ้ภาพบ้านี่ - เป็นนักพนันใช่มั้ย ไซม่อน
เพราะผมท้าพนัน เดิมพันอะไรก็ได้ตามใจคุณ
ว่าผมสามารถขายภาพนี้ ในการประมูล ฤดูไม้ร่วงนี้ ให้ได้มากกว่า 25 ล้าน
ปอนด์
ผมรู้ว่ามันฟังดูบ้าบอ เหมือนเตี๊ยมกันเอง แต่ดูเหมือนมันคือคำตอบ
ผมไม่รู้จักอาชญากรที่ไหนแต่คิดว่า ริซอาจจะรู้ เขาพาผมมาที่นี่
เขาแนะนำให้รู้จักกับแฟรงค์
แฟรงค์จ่ายหนี้แทนให้ผม เป็นค่าตอบแทนรูปวาด
ผมเป็นหนี้เงินเขามากมาย
และไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
เขากลัวว่าพอเขาจำ ได้แล้ว คุณจะฆ่าเขา
- นั่นบ้ามาก - งั้นเหรอ
มาพูดกันเรื่องฆ่าคน คุณเคยฆ่าใครมั้ย โดมินิค
ก็เคย ในอิรัค เยอะแยะ แน่นอน
แต่นั่นมันปืนใหญ่ ใช่มั้ย ไม่เคยเห็นจริงๆ ว่าได้...
เนต
- เคยฆ่าใครมั้ย - นิยามคำว่า "ฆ่า" สิ
เพราะงั้นเขาถึงไม่เปิดอก
พฤติกรรมของเขาไม่ได้ผิดปกติ มันเป็นเหตุเป็นผล
มันคือการรักษาตัวรอด อย่างตรงไปตรงมา
คิดมั้ยว่าทำไมเขาถึงโกงพวกคุณ
คุณคิดว่าอะไรล่ะ
เราจะทำให้เขา รู้สึกปลอดภัยมากขึ้นได้ยังไง
ถ้าเป็นโลกในอุดมคติ เขาจะฆ่าพวกคุณทุกคน
- นั่นจะช่วยได้ งั้นหรือ - ในอุดมคติ
เป็นไปได้มาก
โอเค แต่มาลองคิดดู ถ้าเราไม่ทำตามนั้น
แล้วอะไรดี
เขาต้องได้เห็นพวกคุณอ่อนแอ และเผชิญกับสิ่งที่พวกคุณกลัวที่สุด
เหลวไหล ไม่มีทาง
เขาต้องรู้ว่าพวกคุณก็มีจุดอ่อน
- ถ้าคุณแนะนำว่าที่ผมคิด... - ฉันเป็นมืออาชีพ
- ฉันจะไม่จับคุณขึ้นเวที - คำตอบคือ "ไม่" อย่างแน่นอน
เสียงต่อไปที่คุณได้ยิน... เป็นเสียงไซม่อน
และเขาจะพูดคำที่ฉันเตรียมมาให้คุณ
และเมื่อเขาพูดคำนั้น...
คุณจะดิ่งลงสู่โลกแห่งความกลัวของคุณเอง..
ที่ซึ่งเขาเท่านั้น ที่พาคุณกลับมาได้
สตรอเบอรี่
ไซม่อน
ไซม่อน พูดสิ!
สตรอเบอรี่
นั่นไม่น่าเชื่อเลย
เป็นไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร ทำไม
เขาไม่รู้
โอ้ โทษทีนะ
ให้ผมช่วยถูหลังให้เอามั้ย
คุณเข้ามาได้ยังไง
ผมเคยเป็น...
ผมเคยเป็น คุณก็รู้...
ฉะนั้น...
คู่มือสะกดจิตของออกซ์ฟอร์ด
เรามีพอแล้ว ผมว่า ที่จะทำให้พ่อหนุ่มของเรารู้สึกปลอดภัย
- พอที่จะจำได้แล้ว - ก็คิดว่างั้น
ทีนี้ก็เดินหน้าได้ ผมชอบ ดีมาก
ไม่ช้าเราก็จะได้ภาพวาดนั่น
แล้วเนตผู้น่าสงสารล่ะ
จะสติแตกทุกครั้ง ที่ได้ยินคำว่าสตรอเบอรี่มั้ย
ไม่ การสะกดจิตต่อเนื่องในภายหลัง ทำได้ยากกว่า
ยากกว่า แต่คุณก็ทำได้ ใช่มั้ย
ไม่กับทุกคน แน่นอน
5% ถ้าผิดช่วยบอกด้วย 5% ของประชากรใช่มั้ย
ใช่ เรียกว่า พวกที่ถูกสะกดจิตได้ง่ายมาก
โห 5%
ใครจะไปคิด
แล้วคุณทำให้พวกเขา ทำอะไรได้มั่ง
ก็แค่ถาม ผมสนใจน่ะ
ก็ได้
งั้นก็ ถ้าเรามีคนที่เหมาะสม...
ถ้าเราจับตัวเขาเอาไว้ได้ ขุดลึกเข้าไป...
ถ้าเราสามารถทำให้เขาอยู่ใต้มนต์สะกด...
ถ้าทำงานหนัก และไม่เร่งรีบ...
และทำอย่างถูกต้อง...
คุณสามารถทำให้พวกเขา อยากทำอะไรได้...
เกือบ...
ทุกอย่าง
สตรอเบอรี่
นั่นไง...
ในรถเปิดประทุน...
ขับผ่านชนบทฝรั่งเศส กับสาวสวย
และวิทยุเปิดเพลงที่ลืมไปแล้ว...
และแสงอาทิตย์แผดเผาท้ายทอย ในสายลมอุ่นๆ...
และในทุก ไมล์ที่เดินทาง...
ปัญหาของคุณดูเหมือนจะห่างไกล และเกิดขึ้นนานเต็มที
และในไม่ช้าจากทุ่งทานตะวัน จะเห็นตึกเตี้ยๆ...
ที่ทำด้วยหินและกระเบื้อง
ชุดของสาวคนนั้น น่องของเธอ...
พาคุณผ่านทางเดินไปสู่ ห้องกว้างที่เต็มไปด้วยภาพวาด
"สักการะ" โดยคาราวาจจิโอ
เซซาน
"คอนเสิร์ต" โดยเวอร์เมียร์
แวนโกะ
โมดิกลิอานี่
มาเนต์ เดกาส์
และเรมบรังด์เองด้วย
"พายุกลางทะเลกาลิลื"
นี่คือภาพวาดทั้งหมดที่หายไป...
ถูกขโมยหรือทำลาย แต่ตอนนี้มาอยู่พร้อมกันแล้ว...
ของแท้ ปลอดภัย
เธอจูงมือคุณพาเข้า ไปในห้องสุดท้าย
และมันอยู่ในนั้น...
ในที่ปลอดภัยมหัศจรรย์นี้...
ที่คุณรู้สึกว่าพร้อมแล้ว
คุณยื่นมือเข้า ไปในหีบห่อ...
และหยิบเอาความทรงจำ ของคุณออกมา
ความทรงจำเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในวันนั้น ความทรงจำว่าคุณทำอะไร
และตอนนี้...
ปลอดภัยและสบายใจ...
คุณตัดสินใจที่จะดู
และตัดสินใจที่จะจำ
5 หมื่นปอนด์
ขายให้ป้ายเบอร์ 88
ผมจำวันนั้นได้
ผมจำได้ ผมหยิบภาพวาดนั้น
ผมถือมันไว้ข้างหน้า
แล้วเอามีดโกนกรีดแผ่นผ้าใบออกมา
ผมซ่อนภาพนั้นเอาไว้
- ผมเดินต่อไป - จำได้...
ไม่มีงานศิลปะชิ้นไหน มีค่าเท่าชีวิตคน นั่นเป็นคำแนะนำที่ดี
และผมพยายามจะจำให้ได้ ดูสิว่าคุณทำได้
ผมโยนมีดโกนทิ้ง
ให้เรานำสิ่งที่มีค่าที่สุด หรือหลายสิ่ง ที่มีค่า ไปเก็บในที่ปลอดภัย..
- แฟรงค์ - ถอยไป
วางมันลง
ไซม่อน...
เขากำลังจะเปิดดู
ปล่อยให้ทำแบบนั้นไม่ได้
อย่า
จากระยะที่ปลอดภัย...
คุณเห็นว่าคุณถูกชกจนล้ม
ไซม่อน
แต่คุณยังดูต่อไป
คุณยังจำเรื่องราวต่อไป
ผมยังมีมันอยู่
ผมตื่นขึ้นมา แล้วยังมีภาพวาดอยู่
ผมลุกขึ้นออกไปข้างนอก มีเสียงดัง
ผมต้องเดินจากมา อยู่ที่นี่ไม่ได้ เพราะมีภาพวาดนี้อยู่
ผมรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง
มือถือของผมสั่น
ผมดูมัน
รถนั่นเกือบชนผมตาย
เธออยู่ในรถ
ใคร
คุณเอง
ตายแล้ว คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
เอลิซาเบทรึ
ฉันไม่ใช่เอลิซาเบท ให้เรียกรถพยาบาลมั้ย
ผมจำได้แล้ว
ผมจำทุกอย่างได้แล้ว
ฟังนะ ทำไมไม่ให้ฉันพาคุณไปโรงพยาบาลล่ะ
ครับ
เอลิซาเบท
- ให้ช่วยรัดเข็มขัดมั้ย - ทำไมถึงโกหกผม
อะไร
คุณทำให้ผมลืม
- ภาพอยู่บนตัวเขา - ฟังนะ ภาพอยู่กับเขา
โอเค บางทีฉันว่าควรจะเรียกรถพยาบาลนั่น
ถอดเสื้อออกมา ใครโทรเรียกคุณ
โทษที กรุณาปล่อยฉันได้มั้ย
บอกเขา ไปว่าคุณเอามันไปไว้ที่ไหน
ผมไม่อยากให้คุณไป
- ไม่ต้องสนเธอ - ลืมเธอไปเลย
ถอดเสื้อเขา!
จะเอาภาพนั่นไปทำอะไร
ทำให้เขาบอกเราว่า เอาภาพนั่นไปไว้ที่ไหน
บอกมาว่าเอาไปไว้ที่ไหน
ไซม่อน ได้ยินฉันมั้ย
ครับ ได้ยิน
ดี เห็นจอสีฟ้านั่นมั้ย
เห็น
ฉันจะโชว์ภาพให้เห็นบางภาพ...
ในขณะที่เราวัดปฏิกิริยา สมองของคุณที่มีต่อแต่ละภาพ
ภาพจะขึ้นมาต่อเนื่อง
แต่คุณจะข้ามไปก็ได้ด้วยการ นึกถึงแต่ภาพเฉพาะอันเดียว
และทุก 10 วินาที ภาพที่ถูกเลือกน้อยครั้งที่สุด
จะถูกทิ้งไป จนเหลือภาพเพียงภาพเดียว
แต่ว่า ทุกครั้งที่คุณนึกถึงภาพนี้..
คุณจะได้รับกระแสไฟฟ้าช็อค
และยิ่งเลือกมากขึ้น กระแสก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เข้าใจมั้ย
ครับ
ฮัลโหล
ฉันนอนบนโซฟา ฉันเป็นห่วงคุณ
ผมฝันไป
ไม่ใช่ความฝัน
ผม...
เสียใจมากๆ
คนเราคืออะไร แฟรงค์
นี่ไม่ใช่เรื่องถนัดของผม
ไม่เป็นไร
การหลงใหลใครคนหนึ่ง ไม่เป็นไรหรือ
เป็นสิ
แต่ถ้ามีความรู้สึก...
ได้เลย
ตัวเราคือ...
ผลลัพธ์ของทุกอย่าง ที่เราเคยพูด กระทำและรู้สึก...
ทั้งหมดถูกห่อหุ้ม อยู่ในเส้นสายพิเศษเส้นหนึ่ง
ซึ่งถูกเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และจำไว้ได้
ดังนั้นการที่จะเป็นตัวเอง เราจะต้องจำตัวเองให้ได้เสมอ
มันเป็นงานประจำ และนั่นคือวิถีของมัน
เมื่อคุณตีหัวเขา คุณทำให้เส้นสายนั้นขาด
เขากำลังซ่อมแซมมัน...
ด้วยความจำที่ไม่ถูกต้อง ด้วยจินตนาการ
มีช่องว่างให้เติมเต็ม ดังนั้น...
เขาเติมมันด้วยฉัน
เขาหลงรักคุณหรือ
เราเรียกว่าการโยกย้าย
ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี...
ตอนนี้
โอเค แต่ภาพวาดนั่นอยู่ที่ไหน
อยู่ในที่เดิมที่มันเคยอยู่เสมอ
ใช่ แต่ตอนนี้คุณคือปัญหา
ใช่
แต่ฉันอาจจะเป็นคำตอบด้วย
เมื่อสงสัย... ลองวิธีดั้งเดิมดู
ดั้งเดิมรึ โอเค มันยังไงล่ะ
คุณจะ...
อยากออกไปไหนกับผมมั้ย
อะไร คุณจะนอนกับเขาหรือ แบบนั้นเหรอ
คุณจะนอนกับเขา แค่ให้เขาจำได้เนี่ยนะ
มันไม่ใช่วิธีปกติ แต่ภายใต้สถานการณ์นี้...
- มารับฉันตอน 2 ทุ่ม - คุณอยากไปไหน
คุณเลือก ฉันไม่สน
กาแฟเสร็จแล้ว
- โอเค แต่คุณต้องติดเครื่องดักฟัง - อย่าบ้าไปหน่อยเลย
เก็บดังค์ทอนไว้เลย ขอบคุณนะ
ผมไม่ชอบความคิด ที่คุณจะอยู่ตามลำพังกับเขา
ฉันเองก็ไม่กระตือรือร้นนักหรอก แฟรงค์
ถ้าคุณคิดว่ามีวิธีอื่นที่จะ จัดการกับการหลงใหลเนี่ยได้...
ฉันก็อยากได้ยิน
ดีใจที่ให้คุณเป็นคนเลือก ที่นี่ดีมาก
ครับ ผมไม่ได้มาที่นี่พักหนึ่งแล้ว
ขอบคุณมาก
- คุณจะแนะนำอะไร - ผม...
ปกติแล้วผมสั่งสเต๊ก ซึ่งผมโกหก
ปกติผมไม่สั่งสเต๊ก ผม...
ผมไม่เคยมาที่นี่เลย
ไซม่อน คุณต้องการการบำบัด
หมู่นี้ผมรู้สึกสับสน
นึกว่าเคยมาที่นี่ก่อนแล้ว
สาบานได้ว่า เคยเจอบ๋อยคนนั้นมาก่อน
- แล้วจะเกิดอะไรขึ้น - ฉันก็จะให้สิ่งที่เขาต้องการ...
เขาเป็นของฉัน
และหลังจากนั้น เขาก็จะให้สิ่งที่ฉันต้องการ...
- ที่เราต้องการ - แค่นั้นเหรอ
เขาไม่ได้รับกระแสไฟฟ้าช็อคหรอก
เขาแค่เชื่อว่าได้รับ
ตรงนี้ถ้าคุณแค่จอดตรงนี้ ทางซ้ายมือ ขอบคุณ
นี่ถึงบ้านผมแล้ว
โอเคมั้ย
- ไม่เป็นไร - โอเค ราตรีสวัสดิ์
มีปัญหาแล้ว เขาหึง
หึงเหรอ
หึงผมเหรอ น่ารักจัง เพราะงั้นเขาถึงไม่อยากนอนกับคุณ
มันซับซ้อน แต่นั่นคือที่เขาบอก ใช่
- ผมไม่เข้าใจความคิดเขาเลย - ถามตัวคุณเองสิ
เพราะตอนนี้ มันกลายเป็นความผิดของผมแล้ว ใช่มั้ย
ฉันไม่ได้โยนความผิดให้ใคร แฟรงค์
แต่คุณทำเสมอ คุณทำไม่ได้ เพราะอย่างงั้นเพราะอย่างงี้
มันมีเหตุผลเสมอ แต่ไม่เคยเป็นความผิดของคุณเลย ใช่มั้ย
"นี่เราเป็นหุ้นส่วนกันนะ แฟรงค์"
"เขาต้องเคารพฉัน แฟรงค์" "เราต้องทำให้เขารู้สึกปลอดภัย"
"เราต้องแสดงความกลัวของเรา ให้เขาเห็น"
"ถ้าเป็นโลกในอุดมคติ แฟรงค์ เขาคงฆ่าพวกเราทุกคนแล้ว"
ถ้าเป็นโลกในอุดมคติ เอลิซาเบท คุณจะไปสะกดจิตหมอนั่น
คุณจะเอาภาพวาดนั่น คืนมาให้ผม แล้วจะได้เลิกเสียเวลาผมสักที
เดี๋ยว
พระเจ้า!
- เวรเอ๋ย - ไซม่อน นี่เนต เราต้องคุยกันแล้ว
ขึ้นมาสิ
ฉันต้องจำไว้ไม่ให้ลืมว่า...
คุณเป็นอาชญากร
คุณมีแฟนมั้ย
ตอนนี้ถึงถามเรอะ
ไม่มี
ฉันเป็นโสด
เป็นไปได้ยังไง
ฉันเคยมีแฟน...
เขารุนแรง...
ตอนนี้ก็เลยไม่มี
มีที่อยู่ของเขามั้ย
นั่นใจดีมาก...
แต่ "ไม่ต้อง ขอบคุณ"
คุณควรเอาคืนบ้าง
โมโหหน่อยๆ
การโมโหทำให้ตกเป็นผู้เคราะห์ร้าย
ฉันผ่านมันไปแล้ว
นั่นคือชัยชนะที่แท้จริงอย่างเดียว
แล้วทำไมถึงทำนี่ล่ะ
เพราะมันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
ถ้าต้องรักษาคนที่อ้วนเกินไปและ...
ตื่นตระหนกเกินไป...
ก็จะรู้ว่านี่มันน่าสนใจ
บอกอะไรให้เอามั้ย
อย่าดีกว่า
เมื่อมนุษย์ทรายเป๋าตาคุณ
ใครจะอยู่ที่นั่น
เฮ้
ฟังนะ ผม...
ผม...
คุณจะ...
จะเจอคุณอีกได้มั้ย
ก็ไม่เชิงอย่างที่อยากจะพูด แต่...
หมายความว่า คุณก็รู้...
ค่ะ คิดว่าได้นะ
ดี
ระวังนะ
เมื่อภาพนั้น เข้ามาใกล้ขึ้น และชัดขึ้น...
คุณจะพบว่า กำลังมองสิ่งที่เขาทำกับคุณ
กำลังมองสิ่งแย่ๆ ที่เขาทำกับคุณ แต่ ทุกครั้งที่เขาลงมือกระหน่ำ...
ที่คุณมองมันโดนตัวเอง...
คุณจะมุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิม
คุณรู้ว่ามันเป็นไปได้...
ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต และก้าวต่อไป
คุณจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ยับยั้งคุณ
คุณจะไม่ยอมให้ตัวเอง ถูกทำลาย โดยความทรงจำนี้...
อย่างที่ตัวคุณ เคยถูกกระทำมาแล้ว
ไซม่อน
- นี่มันส่วนหนึ่งในแผนของคุณใช่มั้ย - นั่นพูดเรื่องอะไร
คุณสองคน
วางแผนด้วยกัน พยายามเอาความจริงจากผม แล้วก็จะทิ้งผมไป
- ไซม่อน กรุณาใจเย็นๆ ได้มั้ย - คุณนอนกับแฟรงค์มานานแค่ไหนแล้ว
- นั่นไปเอามาจากไหน - มันจริงใช่มั้ยล่ะ
คุณก็รู้ว่ามันไม่จริง
ทำไมเนตต้องโกหก เรื่องแบบนั้นด้วย
เพราะเขาอยากเขี่ยแฟรงค์ออกไป เพราะเขาอยากได้ภาพวาดให้ตัวเอง
ผมไม่เชื่อคุณ
ไม่เชื่อเรื่องอะไร ความโลภของมนุษย์น่ะหรือ โตได้แล้ว
อาทิตย์ที่ผ่านมา คุณหลีกเลี่ยง ไม่แตะต้องตัวฉัน...
และตอนนี้เมื่อเวลามาถึง คุณกลับสร้างจินตนาการบ้าบอขึ้นมา...
เดี๋ยว
ฉันรู้ว่าคุณต้องการอะไร
มีอะไรที่ฉันต้องทำ
คุณรู้ได้ยังไง
คุณบอกฉัน
หลับตาซะ
ไซม่อน
ทำตัวสบายๆ
- รู้แล้วใช่มั้ย ว่าอยู่ที่ไหน - อาจจะ
บอกเธอหรือยัง
- อยากคุยมั้ย - ได้ ถึงเวลาแล้ว
งั้นก็...
ไซม่อน...
เราก็มาพร้อมกันแล้ว อยากเล่าให้เราฟังมั้ย
- ครับ - ดี
ครับ อยากจริงๆ ผม...
- โทษที ผมแค่รู้สึกตื่นเต้น - ได้เลย ไม่เป็นไร
โอเค จะว่าอะไรมั้ยถ้าจะขอใช้...
- ได้สิ เชิญได้เลย - แค่แป๊บเดียวเอง
- จะใช้เวลานานแค่ไหน - ไม่เป็นไร บอกให้เขารอแล้ว
เขาจะโกหก พนันได้ว่าเขาจะโกหก
ก็ลองมาโกหกสิ
ไม่ต้องห่วง ถ้าเขาโกหก ก็ฆ่าเขาทิ้งซะ
เดี๋ยว เราจะฆ่าเขาอยู่แล้วนี่ ใช่มั้ย
นั่นก็ใช่
เวร!
เวร
- ฮัลโหล - ผมเอง
ไซม่อน
- คุณอยู่ที่ไหน - ที่บ้านของแฟรงค์
ตายแล้ว ไปทำอะไรที่นั่นล่ะ
- เอลิซาเบท พวกเขาจะฆ่าผม - ไม่นะ
คุณพูดถูก พวกเขาวางแผนจะฆ่าผมอยู่แล้ว
ไม่เห็นเหรอ เพราะอย่างงั้น ผมถึงต้องซ่อนภาพวาดนั่น
ไซม่อน ใจเย็นๆ
- ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน - ตรงทางเข้าบ้าน ประตูล็อคหมด
ประตูล็อคหมดเลย
ขึ้นข้างบนไปห้องนอนแฟรงค์
มีสระว่ายน้ำ...
แล้วก็ทางเดิน
- เห็นโต๊ะข้างเตียงมั้ย - เห็น
เปิดลิ้นชัก
ไม่ใช่ อันล่าง
- มีปืนมั้ย - มี
- คิดว่าใช้เป็นมั้ย - ไม่รู้
ผมไม่เคยใช้ปืนมาก่อน
- จะให้เรียกตำรวจมั้ย - ไม่ ไม่ต้อง...
ไม่ แบบนี้ดีกว่า
เอลิซาเบท
ค่ะ
ผมมีเรื่องจะบอกคุณ
พร้อมมั้ย
ผมจำได้แล้ว
จำได้ว่า เอาไปไว้ที่ไหน
- คุณไม่ต้องบอกฉัน - ไม่ ผมต้องบอก
ผมอาจจะไม่ได้เจอคุณอีก
ผมต้องบอกคุณว่ามันอยู่ที่ไหน
บอกฉันเดี๋ยวนี้
มันอยู่ในรถอัลฟ่าโรมิโอสีแดง ในที่จอดรถใต้ดินที่มาร์เบิล อาร์ช
ฉันรักคุณ ไซม่อน
ผมก็รักคุณด้วย
ได้โปรด ไซม่อน
ใจเย็นๆ เข้าใจผิดหมดแล้ว มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ
เธอกำลังใช้นาย ไซม่อน เธอกำลังใช้นายอย่างที่ใช้พวกเรา
เธอใช้นายมาดั้งแต่ต้น ไซม่อน
เอลิซาเบท
เธอหายไปไหนแล้วล่ะ
อย่าปล่อยให้เธอหนีไป ไม่ใช่หลังจากทั้งหมดนี่
ผมรู้ แฟรงค์
- รู้นะว่าคุณจะทำยังไงกับผม - เธอเป็นคนใส่มันเข้าไป มันไม่ใช่ความจริง
เธอไม่กลับมา ไซม่อน เมื่อเธอได้มันไปแล้ว เธอจะหายตัวไป
ถ้าฉันอยากฆ่านาย ทำไมนายยังไม่ตาย
เพราะเธอรักผม และผมก็รักเธอ
นั่นแหละที่เธอคิดกับนาย
นี่มันปืนฉัน มันไม่มีลูก เธอเอาไปจากอพาร์ตเมนต์ของฉัน
นี่คิดจะไปไหนล่ะ
ได้ตัวแล้ว
งั้นก็...
ใครรู้
- เธอรู้ - อย่ายุ่งกับเธอนะ
เขาเจอมันตั้งแต่ครั้งแรก
ครั้งแรกที่เขามาหาฉัน
จำได้มั้ย
คุณนึกว่าแค่เจอกุญแจรถ
แต่คุณคิดถูก มันอยู่ในนั้น
- มันอยู่ในรถ - ฉันแยกรถออกเป็นชิ้นๆ ไม่มีในนั้น
ไม่ใช่รถของเขา รถอีกคัน
รถคันสีแดง
- มันอยู่ที่ไหน - ขอร้อง ผมจะพาไปเอง
ผมจะพาไปหาเอง
จับเขาแต่งตัว
ไปเอามันมา แล้วพาเขาไปด้วย
- นี่มันอะไรกัน - นายโชคดีที่ยังมีเอี่ยวด้วย แฟรงค์
ไปเอามันมา
เอากลับมาที่นี่ แล้วเราจะจับตาดูเธอเอง สัญญา
พูดอะไรหน่อยสิ
ยอมเรื่องหวานเอียนนี้ด้วย
เธอเนี่ยไม่ยอมเลิกเลยใช่มั้ย
ไปเอามันมานะ บอส
อย่างที่เขาว่า นายโชคดี ที่ยังมีเอี่ยวกับเราด้วย
- ดื่มหน่อยมั้ย - ได้สิเพื่อน
แฟรงค์
เห็นมั้ยเธอให้อะไรผม แฟรงค์
นั่นแหละที่เธอรู้สึกกับผม
ให้ตายสิ!
- อย่านะ เพื่อน ฉันไม่ได้แตะเธอนะ - เดี๋ยว เดี๋ยว
เวร!
คุณรู้
คุณ...
ช่วยด้วย!
คุณรู้...
ว่าผมชอบอะไร...
ใช่มั้ย
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
- โอเค - ลงบันได ลงบันได!
อย่า อย่า อย่า...
ขอร้องล่ะ
ขอร้องอย่านะ
เขาช่วยเราได้นะ ไซม่อน
ได้โปรด
- คุณไป - โอเค
ฉันโง่จริงๆ เลย ฉันไปต่างประเทศมา และ...
ฉันโง่มาก ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด ฉันหาบัตรจอดรถไม่เจอ...
แต่ฉันต้องใช้รถจริงๆ
1,848 ปอนด์
ไม่ใช่ความผิดพลาด ที่ฉันจะทำอีกแล้ว
ไม่ใช่ที่นี่
แฟรงค์รู้จักที่ดีๆ ใช่มั้ย แฟรงค์
คุณขับ ไปสิ
คุณด้วย คุณนั่งข้างหลัง
มัดมือไว้กับพวงมาลัย มัดให้แน่นนะ
แน่นกว่านั้น แบบนี้เลย
ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันอยู่ในหัวผมทั้งหมด ใช่มั้ย
มันมีสิ่งที่ซ่อนอยู่...
ข้างในตัวผม
- มันคืออะไร - มันคือความจำ
ความจำหรือ
ที่ถูกกดเอาไว้ใช่มั้ย
- ใช่ - ไซม่อน...
บางทีบางเรื่องจำไม่ได้จะดีกว่า
อย่า!
แฟรงค์ ที่มีชีวิตอยู่ได้เพราะผมอนุญาต แต่ผมอาจเปลี่ยนใจได้
ผมมีเสรี
- ใช่มั้ย - ใช่ ใช่
- ใช่มั้ย - ใช่
เอาล่ะ ถ้างั้น
เอาล่ะ ถ้างั้น มาดูกันสิว่ามีมั้ย
พาผมไปที่นั่นสิ
งั้นก็...
มันเมื่อปีครึ่งก่อนหน้านี้
คุณพยายามจะเลิกการพนัน ก็แค่นั้น
เทหมดหน้าตัก
คุณสุ่มเลือกนักสะกดจิต
แล้วคุณก็ไปเจอเธอ
- ไซม่อน นิวตัน - ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ
- ฉันเอลิซาเบท แลมบ์ - สวัสดีครับ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ไซม่อน นิวตันครับ
- เชิญนั่ง - ขอบคุณมากครับ
งั้น... คุณอยากคุยเรื่องอะไร
ผมมีปัญหาเล็กน้อย เรื่องการพนันทางอินเตอร์เน็ต
ผมยังพอมีเงินจ่ายค่าอาหารและอื่นๆ
คุณเข้ากันได้ดี เป็นมิตรกันทันที
แล้วการบำบัดก็เริ่มขึ้น
แต่การติดพนันของคุณรักษายาก ก็เลยต้องมาหาหลายครั้ง
ไชโย เราควรฉลองด้วยเหล้า
คุณสนิทกับผู้ให้การบำบัด
ผมคิดถึงคุณเวลาไม่อยู่ที่นี่
ใกล้เกินไปแล้ว
คุณก็เริ่มมีความสัมพันธ์กัน
ความสัมพันธ์ทางเพศที่ร้อนแรง
คุณอยู่นั่น
เธอรู้ว่ามันผิด
เธอ ไม่ควรทำแบบนี้ ไม่ใช่กับคนไข้ แต่เธอก็ทำ
ถ้าดูภาพโบสถ์ซิสติน จะเห็นเนื้อหนังเยอะแยะ แต่ไม่เห็นขนเลย
ขน่ำเตือนใจให้เราคิดถึงชีววิทยา ต้นกำเนิดของเรา
แต่ถ้าไม่มี มันคือความสมบูรณ์แบบ สะอาดหมดจด
อย่างไรก็ตาม ศิลปะดำเนินต่อไป อย่างที่ต้องเป็น แต่จริงๆ แล้ว ไม่ใช่ มันเป็นความผิดของโกย่า
"มายาเปลือย" หลังจากนั้น มันก็มีขนด้วยเสมอเลย
ใช่ นั่นผู้หญิง
นั่นศิลปะสมัยใหม่ ไม่มีความสมบูรณ์แบบอีกต่อไป
เฮ้
โอเค เข้าใจแล้ว
เธอจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ
คุณตกหลุมรัก...
กับความสมบูรณ์แบบอย่างหนึ่ง
อย่างที่คุณชอบ
- คุณคือช้าง - ไม่ ไม่ใช่ช้าง
ไม่ใช่ เป็นโกย่า
มันคือ "แม่มดกลางอากาศ" ที่เล่าให้คุณฟัง
แต่แล้วคุณทำตัว เป็นเจ้าเข้าเจ้าของ
ขี้สงสัย ทั้งคืนทั้งวัน...
คุณกลัวว่าจะสูญเสียเธอไป มันทรมานคุณมาก
แล้วคุณก็ขี้หึง
- นั่นคุณส่งข้อความถึงใคร - งานค่ะ
คุณเริ่มคิดว่า คุณจำเป็นต้องขึ้นอยู่กับเธอ
ถ้า ไม่มีเธอคุณจะตาย
คุณเริ่มเกลียดเธอ เท่ากับที่รักเธอ
และแล้วเย็นวันหนึ่ง...
หลังจากที่ต่อว่าเธอ เรื่องมองชายคนอื่น...
หุบปากไปเลย!
ทำไมคุณไม่นั่งลงล่ะ 2 คนนี่เป็นคู่ที่สวยงามใช่มั้ย
ตอนนี้ดูเขาได้เลย ดูซะให้เต็มตาเฮงซวยของเธอ
- เอลิซาเบท - ไม่ ฉันจะไป จะไปจากที่นี่
เธอรู้ว่าเธอต้องออก ไปให้พ้น
เธอต้องเลิกกับคุณ แต่คุณไม่ยอมปล่อยเธอไป
คุณยืนกราน
คุณขอ โทษ คุณเขียนจดหมายยาวเหยียด สาบานว่าจะไม่ทำอีก
คุณร้องไห้ โทรศัพท์
เธอกลัวมาก
ผมขอคุยด้วยแค่ 2 นาที
- ตอนนี้กลัวจริงๆ - กรุณาให้ผมเข้าไปนะ
และเธอรู้ว่าถ้าปล่อยไปแบบนี้...
จะมีทางออกเพียงทางเดียว
หวัดดี คุณเป็นยังไงมั่ง
ผมแค่ต้องการให้คุณยอมให้ผมขอโทษ และเห็นว่าคุณยอมรับคำขอโทษ
ผมอยากจะเห็นด้วยตาตัวเอง แล้วผมจะปล่อยคุณไว้ตามลำพัง ผมสัญญา
ในที่สุด...
เธอรู้ว่าคุณจะฆ่าเธอ
ได้โปรด หยุด! ไซม่อนคุณกำลังทำฉันเจ็บ
- มันโอเค - ไม่ มันไม่โอเค
ตำรวจ ไม่สนใจ
ทนายความแนะนำให้เธอเปลี่ยนชื่อ และออกนอกประเทศ...
แต่เธอจะไม่ทำแบบนี้
เธอจะไม่เป็น ผู้เคราะห์ร้ายซ้ำสอง
เธอก็เลยลุกขึ้นมาจัดการ
เธอเปลี่ยนการบำบัด...
คุณยืนยันที่จะทำการบำบัดต่อ ไป
ไซม่อน...
มันไม่ใช่การพนันที่คุณต้องการลืม
แต่เป็นฉัน
คุณอยากจะลืมฉัน
คุณทำให้ผมลืมหรือ
เธอทำให้คุณต้องการลืม
คุณกำลังลืมฉัน
คุณกำลังลืมเรา
และคุณรู้สึกสบายใจมากขึ้น เป็นอิสระมากขึ้น
ออก
แล้วทีละน้อย... วันต่อวัน...
สัปดาห์ต่อสัปดาห์คุณก็ลืม
คุณโทรมาหาน้อยลง
หยุดการหลงใหล
คุณมาบำบัดสาย
และแล้ววันหนึ่ง คุณก็ไม่มาอีกเลย
ในที่สุดคุณก็กดความจำ เกี่ยวกับฉันลงได้
แต่คุณรู้
คุณรู้ว่าผมจะกลับมา...
สักวัน
ความจำของคุณ ไม่ได้ถูกทำลาย
แต่ถูกกักอยู่ในกรง
และเมื่อมี...
พลังพอเพียง...
ความรุนแรงพอเพียง...
กุญแจก็เปิดออก ได้
มันกลับมาแล้ว ความจำ
ไม่เต็มที่
ไม่ทั้งหมด แต่ก็พอที่จะผลักตันคุณ..
ให้รู้สึกว่าถูกหลอก
พอที่จะทำให้คุณโกรธ
แฟรงค์
เธอหน้าตาเป็นยังไง
คุณ
พระเจ้า คุณเป็นยังไงมั่ง
เอลิซาเบท
ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่เอลิซาเบท
ให้เรียกรถพยาบาลมั้ย
ผมจำได้
- ผมจำได้ทุกอย่าง - ให้ฉันพาคุณไปโรงพยาบาลดีมั้ย
เมื่อความจำกลับมา...
โอเค
- ให้ฉันช่วยรัดเข็มขัดเอามั้ย - ทำไมคุณถึงโกหกผม
- อะไรนะ - คุณทำให้ผมลืม
โอเค บางทีฉันน่าจะเรียกรถพยาบาล
- กรุณาปล่อยฉันนะ - ผมไม่อยากให้คุณไป
ผมไม่อยากให้คุณไป
และแล้ว...
ฟังนะ ฉันเสียใจ เอลิซาเบทจะเป็นใครก็ตาม เธอไม่ใช่ฉัน
2-3 เดือนต่อมาคุณกลับมา
คุณแม็กซ์เวลคะ
คุณแม็กซ์เวล
นั่น...
นั่นผมครับ
มีอะไรเหรอครับ
ไม่มีอะไรค่ะ
ฉันเอลิซาเบท แลมบ์
คุณมาตามหากุญแจรถ มันอยู่แค่ตรงนี้เอง
หยุด
เอากุญแจให้เธอสิ แฟรงค์
มันอยู่ข้างหลัง
อยู่หรือเปล่า เอลิซาเบท
เอลิซาเบท มีมั้ย
ขอโทษ
ผมไม่อยากได้มัน
ผมไม่รู้ว่าเคยอยากได้มันจริงๆ
ทีหลังคุณอาจจะบอกผมได้
ไม่!
ไม่
ไม่ ไม่ ไม่...
ไซม่อน ไม่ต้องทำแบบนี้นะ
ผมอยาก... จะลืมว่าคุณทำทั้งหมดนี่
ไม่นะ
ได้โปรด!
เอามาให้ฉัน
เอามาให้ผม
หยุด ได้โปรด!
คุณโอเคมั้ย
ไม่
เฮ้ย!
บอกอะไรให้เอามั้ย
อย่าดีกว่า
มีพัสดุถึงเล เพเร
ขอบคุณ
หวัดดี แฟรงค์
มันดูดี...
ว่ามั้ย
แขวนบนผนังเนี่ย
ฉันนึกว่ามันจะทำให้ฉัน คิดถึงเขามากไป แต่...
ฉันกลับคิดถึงคุณ
คุณอยากให้ฉันส่งกลับคืนไปให้ ใช่มั้ย
หรือขายมันซะ...
แล้วแบ่งเงินกัน
แต่...
คุณก็รู้ว่าฉันทำ ไม่ได้
ในเมื่อมันมีความหมายกับฉันมาก
ในเมื่อฉันต้องลงแรงมากมาย เพื่อจะได้มันมา
ไซม่อน คุณกำลังลืมฉัน
คุณกำลังลืมเรา
ถึงแม้คุณจะลืมคนที่คุณรัก...
คุณจะพนัน...
โกหก โกง...
และขโมย
ขาย!
ขโมยภาพวาดมาให้เธอ
ไซม่อน ภาพวาดภาพหนึ่ง...
สำหรับผู้หญิงที่คุณทำร้าย
สำหรับผู้หญิงที่คุณทิ้งไป
เอามาให้ฉัน
ตอนนี้บางที สักวัน คุณจะหาฉันพบ
หวังว่าคุณจะหาเจอ
แต่ ถ้ามันมากเกินไป...
ถ้าคุณหวังให้เรา ไม่เคยเจอกัน...
มันไม่เคยเกิดขึ้น...
ฉันทำให้มันหายไปได้ แฟรงค์
คุณแค่แตะจอเท่านั้น
กดตรงนี้...
สะกดจิต
และทำตามเสียงของฉัน
ทางเลือกเป็นของคุณ
คุณอยากจะจำ... หรือว่า...
คุณอยากจะลืมล่ะ
บรรยายไทยโดย กาญจนา ฮอกูด
[THAI]